خویش های من

گل من

پرپر نشوی که بلبلی در باز شدن غنچه لبخند تو

زبان به سرود باز کرده است.

شمع من

خاموش نگردی که چشمی در پرتو پیوند تو به دیدن آمده است ̦

ساقه گلبن بهار من

نشکنی که دلی در رویش امیدوار تو دل بسته است ̦

آفتاب من ̦

غروب نکنی که شاخه آفتاب گردانی به جستجوی تو سر برداشته است .

دکتر علی شریعتی

 

/ 0 نظر / 20 بازدید